Lampy Elektronowe Sklep

lampa
1. urządzenie służące do wytwarzania sztucznego oświetlenia
2. łow. oko wilka
lampowy
lampa acetylenowa, karbidowa
urządzenie, w którym źródłem światła jest palący się acetylen
lampa analizująca
lampa przetwarzająca obraz na ciąg sygnałów wizyjnych
lampa bezcieniowa
lampa operacyjna, składająca się z szeregu lamp w jednej, ruchomej obudowie
lampa błyskowa
urządzenie będące źródłem światła błyskowego oświetlającego fotografowany obiekt
lampa chanukowa
świecznik na osiem świec, które zapala się w kolejne dni święta Chanuka
lampa ciemniowa
urządzenie, którego światło nie powoduje zmian w fotograficznej warstwie światłoczułej
lampa elektronowa
przyrząd elektronowy, w którym przewodzenie odbywa się w próżni lub w środowisku gazowym wewnątrz próżnioszczelnego naczynia
lampa elektryczna
urządzenie wytwarzające sztuczne oświetlenie w wyniku zasilania prądem elektrycznym
lampa fluorescencyjna
zob. świetlówka.
lampa fotoelektronowa
lampa elektronowa przeznaczona do przetwarzania sygnałów świetlnych na sygnały elektryczne
lampa gabarytowa
światło samochodowe sygnalizujące szerokość, a w autobusach także wysokość pojazdu
lampa gazowa
urządzenie wytwarzające sztuczne oświetlenie przez spalanie gazu
lampa górnicza
przenośna lampa używana w kopalniach
lampa jarzeniowa
lampa wypełniona argonem lub neonem, które świecą, gdy przepływa przez nią prąd
lampa obrazowa,
lampa elektronopromieniowa służąca do przetwarzania sygnałów elektr. na obraz opt. (widoczny na ekranie luminescencyjnym lampy);
lampy lecznicze,
lampy stosowane w światłolecznictwie;
lampa
[gr. lampás ‘pochodnia’], urządzenie będące źródłem światła, wytwarzanego kosztem energii elektr. (l. elektryczna — łukowa, wyładowcza, żarówka) lub przez spalanie paliwa (l. olejna, naftowa, gazowa, karbidowa).
lampa olejowa,
lampa olejna,
lampa oliwna,
lampa, w której spalany jest olej lub oliwa;
Davy’ego lampa
[l. deıwiego], bezpieczna górnicza lampa benzynowa,
lampa acetylenowa,
lampa karbidowa,
pot. karbidówka,
lampa, w której źródłem światła jest palący się acetylen wytwarzany w wyniku działania wody na karbid;
lampa elektronopromieniowa,
lampa elektronowa próżniowa, w której za pomocą układów elektronoopt. wytwarza się jedną lub kilka wiązek elektronowych (wykorzystywanych następnie w procesie analizowania lub syntezowania obrazu);
lampa mikrofalowa,
lampa elektronowa przeznaczona do pracy w układach elektron. przenoszących sygnały o częst. większej od 300 MHz (zwykle od 1 GHz);
lampa oscyloskopowa,
lampa oscylograficzna,
lampa obrazowa wytwarzająca na ekranie luminescencyjnym obraz będący graf. odwzorowaniem zależności między 2 wielkościami elektr.;
lampa analizująca,
lampa elektronopromieniowa przetwarzająca obraz optyczny na ciąg sygnałów wizyjnych;
lampa fotoelektronowa,
lampa elektronowa, w której emisja elektronów z katody (zw. fotokatodą) zachodzi pod wpływem padającego na nią promieniowania elektromagnet.;
lampa gazowa,
lampa, w której źródłem światła jest palący się gaz (najczęściej gaz miejski);
lampa karbidowa
→ lampa acetylenowa.
lampa kwarcowa,
pot. kwarcówka,
lampa wyładowcza ze szkła kwarcowego, emitująca promieniowanie nadfioletowe;
lampa naftowa,
lampa, w której źródłem światła są rozżarzone w płomieniu cząstki sadzy; chmura elektronowa
w kwantowym opisie: obszar, w którym występuje duże prawdopodobieństwo znalezienia elektronu
elektronowa powłoka atomu
zbiór elektronów atomowych o tej samej głównej liczbie kwantowej
gaz elektronowy
zbiór swobodnych elektronów walencyjnych poruszających się między dodatnimi jonami
lampa elektronowa
przyrząd elektronowy, w którym przewodzenie odbywa się w próżni lub w środowisku gazowym wewnątrz próżnioszczelnego naczynia
mikroskop elektronowy
mikroskop, w którym wykorzystuje się wiązkę elektronów i soczewki elektronowe, powiększający do 250 tysięcy razy
mikrosonda elektronowa
urządzenie elektronowe do wykonywania mikroanalizy ciał stałych
mózg elektronowy
dawna nazwa komputera
optyka elektronowa
dział elektroniki zajmujący się budową przyrządów, w których wykorzystuje się wpływ pól magnetycznych i elektrycznych na tor elektronu
elektron
1. trwała cząstka elementarna występująca jako składnik atomu lub w stanie wolnym
2. stop złota i srebra używany w starożytności do bicia monet, wyrobu ozdób i naczyń
3. gatunek złota o jasnej barwie
4. stop magnezu z aluminium i cynkiem, lekki, o dużej wytrzymałości
elektronowy
powinowactwo elektronowe,
wielkość charakteryzująca zdolność atomu (lub cząsteczki) do przyłączania elektronu i tworzenia jonu ujemnego;
spawanie elektronowe,
spawanie elektr. w próżni polegające na stapianiu obszaru styku wiązką elektronów wysyłanych przez żarzącą się elektrodę i przyspieszanych pod wpływem wysokiego napięcia.
elektronowa teoria metali,
teoria dotycząca elektronowych właściwości metali, oparta na modelu przedstawiającym metal jako obszar potencjału (wytworzonego przez dodatnie jony stanowiące węzły sieci krystal.), w którym poruszają się swobodne elektrony walencyjne atomów.
lampa elektronowa,
przyrząd elektronowy w postaci próżnioszczelnego naczynia (bańki), z umieszczonymi w nim elektrodami, pomiędzy którymi może zachodzić wyładowanie elektryczne, przejawiające się przepływem strumienia swobodnych ładunków, zazwyczaj elektronów, niekiedy również jonów;
optyka elektronowa,
dziedzina elektroniki zajmująca się techniką kształtowania torów elektronów i jonów (optyka jonowa) za pomocą pól elektrycznych i magnetycznych;
soczewka elektronowa,
układ elektronoopt. wytwarzający niejednorodne pole elektr. lub magnet. o określonej symetrii, zwykle osiowej;
elektronowy przyrząd,
przyrząd, którego działanie opiera się na wykorzystaniu zjawisk związanych z ruchem elektronów w próżni, gazach i ciałach stałych, np. lampa elektronowa, tranzystor, tyrystor.
gaz elektronowy,
fiz. model stosowany w niektórych metodach opisu właściwości elektronowych ciał stałych, gł. metali;
mikroskop elektronowy,
przyrząd do badania struktury ciał, w którym powiększony obraz badanej próbki otrzymuje się przy użyciu oddziałującego z nią strumienia elektronów, uformowanego przez soczewki elektromagnet.;
chmura elektronowa,
fiz. poglądowe pojęcie używane w kwantowym opisie atomów i cząsteczek, oznaczające obszar, w którym występuje duże prawdopodobieństwo znalezienia elektronów.
konfiguracja elektronowa,
rozkład gęstości prawdopodobieństwa położenia elektronów w atomie w funkcji odległości od jądra;
korelacja elektronowa,
wzajemna zależność ruchu elektronów w układach wieloelektronowych (atomach, cząsteczkach, metalach);
Mikroskop elektronowy skaningowy,

piec elektronowy,
piec próżniowy, w którym do ogrzewania wykorzystuje się energię strumienia elektronów (przyspieszanych w polu elektromagnet.), bombardujących wsad (mający zwykle postać prętów);
rezonans paramagnetyczny elektronowy,
ang. Electron Paramagnetic Resonance
(EPR), fiz. rezonansowe pochłanianie promieniowania o częst. mikrofalowej przez substancje zawierające cząstki mające stały moment magnet. (cząst. rodniki, atomy, jony) sklep
budynek lub pomieszczenie, w którym sprzedaje się towary, sklepowy, sklepik
sklep kolonialny
daw. sklep z artykułami spożywczymi, sprowadzanymi z krajów pozaeuropejskich
sklep monopolowy
sklep z napojami alkoholowymi
sklep patronacki
sklep, nad którym sprawuje patronat wytwórnia sprzedawanych w nim towarów
sklep preselekcyjny
sklep, w którym towary wyłożone są w sposób umożliwiający klientom bezpośrednie ich oglądanie i wybieranie
sklep wolnocłowy, bezcłowy
sklep, w którym kupione towary nie podlegają ocleniu
sklep wzorcowy
1. sklep o znormalizowanym dla danego typu urządzeniu
2. sklep wystawiający wzory, modele artykułów, które wejdą do masowej produkcji

sklepać
#151 sklepywać uczynić przedmiot metalowy płaskim lub cienkim przez klepanie
sklepić
#151 sklepiać 1. wznieść nad czymś sklepienie
2. stanowić sklepienie nad czymś

sklepienie
1. konstrukcja budowlana w kształcie łuku, zamykająca od góry przestrzeń budynku
2. widoczna nad ziemią pozorna powierzchnia kulista, której krawędzią jest horyzont
sklepienny, sklepieniowy
sklepiony
1. mający sklepienie
2. ukształtowany, uformowany

sklepić się
#151 sklepiać się zamknąć się nad czymś w kształcie sklepienia
sklepienie beczkowe
sklepienie kolebkowe z podniesioną linią szczytową podniebienia tworzącą wycinek łuku
sklepienie czaszki
górna ściana czaszki, w skład której wchodzą: część kości potylicznej, kość czołowa, dwie kości ciemieniowe i dwie skroniowe
sklepienie gwiaździste, gwiazdowe
sklepienie o żebrach rozchodzących się promieniście w kształt gwiazdy
sklepienie,
arch. konstrukcja budowlana o powierzchni wygiętej, kryjąca określoną przestrzeń (pomieszczenie) budynku;
Sykstyńska kaplica, fragment sklepienia

Mantegna Andrea, iluzjonistyczne sklepienie
w Camera degli Sposi w Castello di San Giorgio w Mantui, 1465–74
Nazwy polskich domen internetowych — klasy właścicieli

Estes
[ẹstıs] Richard, ur. 14 V 1932, Kewanee (stan Illinois), malarz amerykański;
Kadár
Ján, ur. 1 IV 1918, Budapeszt, zm. 1 VI 1979, Los Angeles; czes. reżyser film.;
Kamińska
Ida, ur. 4 IX 1899, Odessa, zm. 21 V 1980, Nowy Jork, córka Estery Racheli, żydowska aktorka i reżyser;
Klos
Elmar, ur. 26 I 1910, Brno, zm. 19 VII 1993, Praga, słowac. reżyser film.;
gotyk
[niem.], styl występujący w architekturze i sztukach przedstawiających w okresie dojrzałego i późnego średniowiecza;
gurt
[niem.], arch. płaski, konstrukcyjny łuk podsklepienny z cegły lub kamienia, wzmacniający i podtrzymujący sklepienie między przęsłami;
Literatura. Najbardziej znane dzieła literatury polskiej

macellum
[łac. < gr.], w starożytnych Grecji i Rzymie hale targowe, miejsce sprzedaży produktów żywnościowych;
manko
[wł.], niedobór,
brak towarów, pieniędzy w sklepie, magazynie lub w kasie, stwierdzony przez porównanie stanu rzeczywistego z rachunkowością;
Narodna Torhowla,
pierwsza ukr. spółdzielnia spoż. w Galicji;
prêt-à-porter
[pretaportẹ; fr.] , ubiór gotowy, kupowany w sklepie;

lampyy elektronowe sklep, lampy elektronow sklep, lampyelektronowe sklep, lampy elektronowes klep, lampy elektornowe sklep,